പോലീസുകാരന്റെ ഹാസ്യം

പോലീസുകാരന്റെ ഹാസ്യം

പണ്ട് , എന്നുവെച്ചാല്‍ ഏകദേശം പത്തമ്പതുകൊല്ലം മൂന്‍പ് സൈക്കില്‍ ഇടവഴിയിലെ യുവരാജാവായി ചലിച്ചിരുന്ന കാലത്ത്..............
അന്ന് പോലീസുകാര്‍ സൈക്കിളുകാരെ പിടിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു........
ഫൈന്‍ വാങ്ങിക്കാറൂണ്ടായിരുന്നു......
ഏത് കാര്യങ്ങള്‍ക്കൊക്കെയായിരുന്നെന്നോ ?
ഡബ്ബിള്‍ വെക്കുക , ത്രിബിള്‍ വെക്കുക എന്നൊക്കെയാണ് പറയുക
അതായത് , സൈക്കിളില്‍ രണ്ടാളെവെച്ചുപോകുന്നതിന് ഡബ്ബിള്‍ വെക്കുക എന്നും മുന്നാളെ ( മുന്നിലെ തണ്ടില്‍ ഒരാളെ , പിന്നെ പിറകില്‍ ) വെച്ചുപോകുന്നതിന്റെ ത്രിബിള്‍ വെക്കുക എന്നാണ് പറയുക .
മാത്രമല്ല ; രാത്രിയില്‍ സൈക്കിള്‍ യാത്രക്കാരെ പിടിക്കാറുണ്ട് .
അത് ഏന്തിനാണെന്നോ ?
രാത്രിയില്‍ ലൈറ്റില്ലാതെ സൈക്കിള്‍ ഓടിക്കുന്നതിന്
അങ്ങനെ നമ്മുടെ നായകന്റെ ഊഴവുമെത്തി .
നായകന്റെ രണ്ട് ഹോബികളാണ് സിനിമകാണലും പുസ്തക പാരായണവും !
താന്‍ ഭാവിയില്‍ ഒരു സാഹിത്യകാന്‍ ആകുമെന്നാണ് നായകന്റെ ധാരണ .
നായകന്‍ സൈക്കിളില്‍ , സെക്കന്‍ഡ് ഷോ സിനിമ കഴിഞ്ഞ് വരവാണ് .
സൈക്കിളില്‍ ലൈറ്റ് ഇല്ല.
പക്ഷെ , നല്ല നിലാവ് ഉള്ളതുകൊണ്ട് പ്രശ്നമില്ല.
മുന്നിലെ വഴി കൃത്യമായി അറിയാം .
അങ്ങനെ കേശവേട്ടന്റെ ചായക്കടയുടെ അവിടെ എത്തിയപ്പോള്‍
അതാ ഒരു പോലീസുകാരന്‍ !
അദ്ദേഹം കൈ കാട്ടി .
നായകന്‍ സൈക്കിള്‍ നിര്‍ത്തി.
ലൈറ്റില്ലാതെ സൈക്കിള്‍ ഓടിക്കുന്നതെന്താ , അത് കുറ്റകരമല്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചു
ഉടന്‍ സാഹിത്യകാര്‍നാ‍യ നായകന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു.
“സാര്‍ , ചന്ദ്രന്റെ ഈ പൂനിലാവില്‍ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന ഈ രാത്രിയില്‍ എന്തിനാ സാര്‍ സൈക്കിളില്‍ ലൈറ്റ് ?
”
ഉടന്‍ തന്നെ പോലീസുകാരന്‍ പറഞ്ഞു.
“സുഹൃത്തെ മന്ദമാരുതന്‍ തഴുകിയൊഴുകുന്ന ഈ രാത്രിയില്‍ എന്തിനാ തനിക്ക് സൈക്കിളിന്റെ ട്യൂബില്‍ കാറ്റ് ”
തുടര്‍ന്ന് പോലീസുകാരന്‍ സൈക്കിളിന്റെ രണ്ടു ടയറുകളീലേയും കാറ്റഴിച്ചുവിട്ടു.
വാല്‍ക്കഷണം :
പോലീസുകാരനും ഒരു സാഹിത്യകാരനായിരുന്നു.

ട്യൂഷന്‍ മാഷിനൊരു സമ്മാനം

ട്യൂഷന്‍ മാഷിനൊരു സമ്മാനം 

ബഷീര്‍ ഡിഗ്രി പാസ്സായി . ജോലിക്ക് ശ്രമിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നുമില്ല . അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് കുട്ടികള്‍ക്ക് ട്യൂഷനെടുത്താലോ എന്ന ചിന്ത തലയില്‍ കയറിയത് .
പിന്നെ അമാന്തിച്ചില്ല, ട്യൂഷന്‍ തുടങ്ങി .
കുറച്ചു കുട്ടികളെ കിട്ടുകയും ചെയ്തു.
അല്ലറ ചില്ലറ വകയ്ക്ക് ചെലവുചെയ്യാനുള്ള വകുപ്പുമായി.
അങ്ങനെ ബഷീര്‍ , ബഷീര്‍ മാഷായി നാട്ടില്‍ അറിയപ്പെട്ടു.
എന്നിരുന്നാലും ബഷീര്‍ മാഷിന് ഒരു വിഷമം!!
തന്നെ ശരിക്ക് സ്കൂളില്‍ പഠിപ്പിക്കുന്ന മാഷന്മാരെപ്പോലെ നാട്ടുകാര്‍ കാണുന്നില്ല.
അതുപോട്ടെ , കുട്ടികളെങ്കിലും കാണെണ്ടെ .
അതുമില്ല , അവരുടെ രക്ഷിതാക്കളോ ; കാശിന് അവര്‍ കൂലിക്കുവെച്ച ഒരാളെപ്പോലെയാണ് കാണുന്നത് .
എന്തുചയ്യാം ; സ്കൂളിലെ മാഷന്മാരേക്കാളും നല്ല രീതിയില്‍ ക്ലാസെടുക്കുന്നുണ്ട് , എന്നിട്ടും................
പക്ഷെ , എന്നുവെച്ച് ട്യുഷന്‍ മുടക്കാന്‍ പറ്റുമോ
അങ്ങനെ നീങ്ങുന്ന സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ ...................
ഒരു ദിവസം .................
കാലത്ത് ഏഴുമണിക്കു തന്നെ ആദ്യത്തെ ട്യൂഷന്‍ കുട്ടിയെത്തി.
അവനാണ് മണ്‍സൂര്‍ .
അവനും അവന്റെ വീട്ടുകാര്‍ക്കുമൊക്കെ ബഷീര്‍ മാഷിനെ അത്രക്ക് വിലയില്ല എന്ന് മാഷിനറിയാം .
എങ്കിലും അന്നേദിവസം മണ്‍സൂര്‍ വന്നപ്പോള്‍ കൈയ്യില്‍ ഒരു പാത്രം !!
“ എന്താടാ ഇത് “ മാഷ് ചോദിച്ചു
“ ഇത് കൊറച്ച് പാലാ , ഉമ്മ തന്നയാച്ചതാ. മാഷിന് കുടിക്കാനാ “
ബഷീര്‍ മാഷിന് സന്തോഷം തോന്നി
തന്നെ ഇപ്പോഴെങ്കിലും ഒരു കുട്ടിയുടെ രക്ഷാകര്‍ത്താവ് അംഗീകരിച്ചല്ലോ !
മണ്‍സൂറാണെങ്കില്‍ ............... അവന്റെ നില്പില്‍ അല്പം ബഹുമാനവും കാണുന്നുണ്ട്
മാഷിന്‍ സന്തോഷം മറച്ചുവെച്ചില്ല .
മാഷ് ചോദിച്ചു.
“ ഇപ്പഴെങ്കിലും നിന്റെ ഉമ്മാക്ക് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടാകും അല്ലേ , ഈ ബഷീര്‍ മാഷ് ആരാണെന്ന് .എന്തായാലും വൈകിയെങ്കിലും വിവേകം വന്നല്ലോ “
അപ്പോള്‍ മണ്‍സൂറിന്റെ മുഖത്ത് പരുങ്ങല്‍
“ എന്തു പറ്റിയെടാ നിനക്ക് “ മാഷ് ചോദിച്ചു
“ഒന്നൂല്ല്യ” മണ്‍സൂര്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു
അപ്പോഴും മാഷിന് ഒരു സംശയം .
എന്തുകൊണ്ടാണ് മണ്‍സൂറിന്റെ ഉമ്മ മാഷിന് കുടിക്കാനായി പാലുതന്നയച്ചത് ?
ബഹുമാനം കോണ്ടുതന്നെയാണോ ?
അതോ ...........
ഇതുവരേക്കും ഇങ്ങനെ ഉണ്ടായിട്ടില്ലല്ലോ
അതോ , പാലിന്റെ കാശ് ട്യൂഷന്റെ ഫീസില്‍ നിന്ന് പിടിക്കുമോ
മാഷ് സംശയം മറച്ചുവെച്ചില്ല
“ എന്താ മണ്‍സൂറേ , പാലിന്റെ കാശ് ട്യൂഷന്‍ ഫീസില്‍ നിന്ന് നിന്റെ ഉമ്മ ഈടാക്കോ “
ഉടനെ മണ്‍സൂര്‍ വാചാലനായി .
“ ഇല്ല മാഷേ , തീര്‍ച്ചയായും ഇല്ല . കാലത്ത് പാല്‍ കൊണ്ടുവന്ന് വടക്കേ പുറത്ത് പാത്രത്തില്‍ തുറന്നുവെച്ചിരുന്നു.അപ്പോഴാ തെക്കേലെ നായ അതില്‍ വന്ന് നക്കിക്കുടിച്ചത് . ഉടനെ ഉമ്മ നായേനെ ഓടിച്ചു. പിന്നെ എന്തിനാ‍ പാല് വെറുതെ കളയണത് എന്നു പറഞ്ഞ് ബഷീര്‍ മാഷിന് കൊടൂത്തോ എന്ന് പറഞ്ഞു . അതോണ്ട് കാശൊന്നും ബേണ്ട “
മണ്‍സൂര്‍ സത്യസന്ധമായി കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു.
ഇതുകേട്ട ബഷീര്‍ മാഷിന് കലിയിളകി
എന്ത് , ഒരു നായ നക്കിക്കുടിച്ചതിന്റെ ബാക്കി കുടിക്കാനുള്ളതാണെന്നോ ഒരു ട്യൂഷന്‍ മാഷ് .
തനിക്ക് ഒരു രക്ഷാകര്‍ത്താവ് കല്പിച്ച വില കണ്ടില്ലേ
മാഷിന് ദേഷ്യം സഹിച്ചില്ല.
പാലിരുന്ന പാത്രം കാലുകൊണ്ട് ഒറ്റത്തട്ട് ..
പാലിരുന്ന സ്റ്റീല്‍ പാത്രം ഒരു ഫുഡ്‌ബോളുപോലെ വായുവില്‍ പൊങ്ങി ഇറയത്തെ തൂണില്‍ തട്ടി നിലത്തുവീണു.
ആ വീഴ്ചയില്‍ പാത്രം വല്ലാതെ ‘ഞെളങ്ങി “
മണ്‍സൂര്‍ നിലവിളിച്ചു.
“അയ്യോ മാഷേ “
“ എന്താടാ“ മാഷ് ആക്രോശിച്ചു
മണ്‍സൂര്‍ കരഞ്ഞുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു
“ മാഷേ , പാലിന്‍ പാത്രം ഞെളങ്ങി മാഷേ. അതിന് ഉമ്മ വഴക്കുപറയും “
“എന്നെ ഒരു നായെയെപ്പോലെ കണ്ടതും പോരാ; പാത്രം ഒന്ന് ഞെളങ്ങിയതിനും നീ ഗുസ്തിക്കുവരുന്നോ “
മാഷ് സമചിത്തനായി പറഞ്ഞു.
മാഷിന്റെ ദേഷ്യം അല്പം ശമിച്ചെന്നുകരുതിയ മണ്‍സൂര്‍ പറഞ്ഞു.
‘’മാഷേ , ആ പാത്രം ഉമ്മ രാത്രീല് മൂത്രം പാത്ത്‌ണ പാത്രാ . ഇനി ഞെളങ്ങ്യോണ്ട് അതിന് പറ്റില്ല്യാലോ “
എന്ത് , നിന്റെ ഉമ്മ രാത്രിയില്‍ മൂത്രമൊഴിക്കുന്ന പാത്രത്തിലാണെന്നോ എനിക്ക് പാല്‍ തന്നയച്ചിരിക്കുന്നത് ?
മാഷിന് കലി കയറി
ഇപ്രാവശ്യം ഫുഡ്‌ബോളുപോലെ വായുവില്‍ പൊങ്ങിയത് പാത്രമല്ല ; മണ്‍സൂറായിരുന്നു.

.മിട്ടായിക്കടക്കാരന്റെ മകന്‍

.മിട്ടായിക്കടക്കാരന്റെ മകന്‍ 

പണ്ട് ഒരു പെട്ടിക്കടക്കാരന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അയാള്‍ ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ വീട്ടില്‍ പോകുമ്പോള്‍ പീടികയുടെ ഉത്തരവാദിത്തം മകനായ അമീറിനായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ഉച്ചസമയം ; പീടികയില്‍ അമിര്‍ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
അപ്പോള്‍ ഒരു അപരിചിതന്‍ സിഗരറ്റ് വാങ്ങാന്‍ വന്നു .
അമീര്‍ സിഗരറ്റ് കൊടുക്കുകയും പൈസ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു .
അടുത്ത ബസ്സ് എപ്പോഴാണെന്ന് അപരിചിതന്‍ അമീറിനോട് ചോദിച്ചു.പത്തുമിനിട്ടുകഴിഞ്ഞാല്‍ ബസ്സ് വരുമെന്ന് അമീര്‍ മറുപടിയും നല്കി.അപരിചിതന്‍ നേരം പോകാനായി അമീറുമായി കുശലപ്രശ്നങ്ങളിലേര്‍പ്പെട്ടു......................
അങ്ങനെ ഇടക്കുവെച്ച് അയാള്‍ അമീറിനോട് ചോദിച്ചു“ അമീറേ , നീ ഇങ്ങനെ ബാപ്പയില്ലാത്ത സമയത്ത് ഒറ്റക്ക് പീടികയിലിക്കുമ്പോള്‍ നിനക്ക് ഈ മിട്ടായിയൊക്കെ കണ്ട് എടുക്കാന്‍ കൊതി തോന്നില്ലേ .അങ്ങനെ മിട്ടായി എടുത്തതിന് നിന്നെ ബാപ്പ അടിച്ചിട്ടുണ്ടോ ? നീയും ഒരു പന്ത്രണ്ടുവയസ്സായ കുട്ടിയല്ലേ “
“ഇല്ല”
‘’മിട്ടായി എടുത്തതിന് നിന്റെ ബാപ്പ ഒരിക്കലും നിന്നെ ശിക്ഷിച്ചീട്ടില്ല!!“
‘’ഇല്ല’
‘‘’ ഓ , നിന്റെ ആത്മ നിയന്ത്രണം അപാരം "
അപരിചിതന്‍ അമീറിനെ പുഴ്‌ത്തി.
‘’ എന്നാല്‍ ഞാനും നിന്നെപ്പോലെ ഒരു മിട്ടായി കച്ചവടക്കാരന്റെ മകനായിരുന്നു. ചെറുപ്പത്തില്‍ വില്‍ക്കാന്‍ വെച്ചിരുന്ന മിട്ടായി എടുത്തതിന് എന്റെ ബാപ്പയുടെ കൈയ്യില്‍ നിന്ന് എത്രമാത്രം അടി കിട്ടിയിട്ടുണ്ടെന്നോ .പിന്നീട് എന്നെ ബാപ്പ് കടയിലേക്ക് കയറ്റാതെ യായി’‘ അപരിചിതന്‍ പറഞ്ഞു
“അത് നിങ്ങക്ക് ബുദ്ധിയില്ലാണ്ടാ “
“ മനസ്സിലായില്ല”
“ മനസ്സിലാക്കാനൊന്നുമില്ല’‘
അമീര്‍ ഒന്നു നിറുത്തിയതിനുശേഷം വീണ്ടും പറഞ്ഞുതുടങ്ങി
“ ഈ ഭരണിയിലിരിക്കുന്ന മിട്ടായിയില്ലേ ,അതില്‍നിന്ന് ഓരോ മിട്ടായി എടുത്ത് അതിന്റെ പ്ലാസ്റ്റിക് കടലാസ് ഞാന്‍ പതുക്കനെ വിടര്‍ത്തും എന്നീട്ട് മിട്ടായി വായിലിടും . രണ്ടുമിനിട്ട് ഓരോ മിട്ടയിയും എന്റെ വായില്‍ കിടക്കും . അതിനുശേഷം ഞാന്‍ അത് എടുത്ത് വീണ്ടും അതേ പ്ലാസ്റ്റിക് കടലാസില്‍
പൊതിഞ്ഞ് ഭരണിയിലിടും “
എങ്ങനെ യുണ്ട് എന്റെ ബുദ്ധി എന്ന മട്ടില്‍ അമീര്‍ ചിരിച്ചു.
അപ്പോഴേക്കും ബസ്സ് വന്നു. അപരിചിതന്‍ ബസ്സിലേക്ക് ഓടിക്കയറി

ട്യൂഷന്‍ മാഷിനൊരു സമ്മാനം

ട്യൂഷന്‍ മാഷിനൊരു സമ്മാനം 

ബഷീര്‍ ഡിഗ്രി പാസ്സായി . ജോലിക്ക് ശ്രമിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നുമില്ല . അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് കുട്ടികള്‍ക്ക് ട്യൂഷനെടുത്താലോ എന്ന ചിന്ത തലയില്‍ കയറിയത് .
പിന്നെ അമാന്തിച്ചില്ല, ട്യൂഷന്‍ തുടങ്ങി .
കുറച്ചു കുട്ടികളെ കിട്ടുകയും ചെയ്തു.
അല്ലറ ചില്ലറ വകയ്ക്ക് ചെലവുചെയ്യാനുള്ള വകുപ്പുമായി.
അങ്ങനെ ബഷീര്‍ , ബഷീര്‍ മാഷായി നാട്ടില്‍ അറിയപ്പെട്ടു.
എന്നിരുന്നാലും ബഷീര്‍ മാഷിന് ഒരു വിഷമം!!
തന്നെ ശരിക്ക് സ്കൂളില്‍ പഠിപ്പിക്കുന്ന മാഷന്മാരെപ്പോലെ നാട്ടുകാര്‍ കാണുന്നില്ല.
അതുപോട്ടെ , കുട്ടികളെങ്കിലും കാണെണ്ടെ .
അതുമില്ല , അവരുടെ രക്ഷിതാക്കളോ ; കാശിന് അവര്‍ കൂലിക്കുവെച്ച ഒരാളെപ്പോലെയാണ് കാണുന്നത് .
എന്തുചയ്യാം ; സ്കൂളിലെ മാഷന്മാരേക്കാളും നല്ല രീതിയില്‍ ക്ലാസെടുക്കുന്നുണ്ട് , എന്നിട്ടും................
പക്ഷെ , എന്നുവെച്ച് ട്യുഷന്‍ മുടക്കാന്‍ പറ്റുമോ
അങ്ങനെ നീങ്ങുന്ന സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ ...................
ഒരു ദിവസം .................
കാലത്ത് ഏഴുമണിക്കു തന്നെ ആദ്യത്തെ ട്യൂഷന്‍ കുട്ടിയെത്തി.
അവനാണ് മണ്‍സൂര്‍ .
അവനും അവന്റെ വീട്ടുകാര്‍ക്കുമൊക്കെ ബഷീര്‍ മാഷിനെ അത്രക്ക് വിലയില്ല എന്ന് മാഷിനറിയാം .
എങ്കിലും അന്നേദിവസം മണ്‍സൂര്‍ വന്നപ്പോള്‍ കൈയ്യില്‍ ഒരു പാത്രം !!
“ എന്താടാ ഇത് “ മാഷ് ചോദിച്ചു
“ ഇത് കൊറച്ച് പാലാ , ഉമ്മ തന്നയാച്ചതാ. മാഷിന് കുടിക്കാനാ “
ബഷീര്‍ മാഷിന് സന്തോഷം തോന്നി
തന്നെ ഇപ്പോഴെങ്കിലും ഒരു കുട്ടിയുടെ രക്ഷാകര്‍ത്താവ് അംഗീകരിച്ചല്ലോ !
മണ്‍സൂറാണെങ്കില്‍ ............... അവന്റെ നില്പില്‍ അല്പം ബഹുമാനവും കാണുന്നുണ്ട്
മാഷിന്‍ സന്തോഷം മറച്ചുവെച്ചില്ല .
മാഷ് ചോദിച്ചു.
“ ഇപ്പഴെങ്കിലും നിന്റെ ഉമ്മാക്ക് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടാകും അല്ലേ , ഈ ബഷീര്‍ മാഷ് ആരാണെന്ന് .എന്തായാലും വൈകിയെങ്കിലും വിവേകം വന്നല്ലോ “
അപ്പോള്‍ മണ്‍സൂറിന്റെ മുഖത്ത് പരുങ്ങല്‍
“ എന്തു പറ്റിയെടാ നിനക്ക് “ മാഷ് ചോദിച്ചു
“ഒന്നൂല്ല്യ” മണ്‍സൂര്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു
അപ്പോഴും മാഷിന് ഒരു സംശയം .
എന്തുകൊണ്ടാണ് മണ്‍സൂറിന്റെ ഉമ്മ മാഷിന് കുടിക്കാനായി പാലുതന്നയച്ചത് ?
ബഹുമാനം കോണ്ടുതന്നെയാണോ ?
അതോ ...........
ഇതുവരേക്കും ഇങ്ങനെ ഉണ്ടായിട്ടില്ലല്ലോ
അതോ , പാലിന്റെ കാശ് ട്യൂഷന്റെ ഫീസില്‍ നിന്ന് പിടിക്കുമോ
മാഷ് സംശയം മറച്ചുവെച്ചില്ല
“ എന്താ മണ്‍സൂറേ , പാലിന്റെ കാശ് ട്യൂഷന്‍ ഫീസില്‍ നിന്ന് നിന്റെ ഉമ്മ ഈടാക്കോ “
ഉടനെ മണ്‍സൂര്‍ വാചാലനായി .
“ ഇല്ല മാഷേ , തീര്‍ച്ചയായും ഇല്ല . കാലത്ത് പാല്‍ കൊണ്ടുവന്ന് വടക്കേ പുറത്ത് പാത്രത്തില്‍ തുറന്നുവെച്ചിരുന്നു.അപ്പോഴാ തെക്കേലെ നായ അതില്‍ വന്ന് നക്കിക്കുടിച്ചത് . ഉടനെ ഉമ്മ നായേനെ ഓടിച്ചു. പിന്നെ എന്തിനാ‍ പാല് വെറുതെ കളയണത് എന്നു പറഞ്ഞ് ബഷീര്‍ മാഷിന് കൊടൂത്തോ എന്ന് പറഞ്ഞു . അതോണ്ട് കാശൊന്നും ബേണ്ട “
മണ്‍സൂര്‍ സത്യസന്ധമായി കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു.
ഇതുകേട്ട ബഷീര്‍ മാഷിന് കലിയിളകി
എന്ത് , ഒരു നായ നക്കിക്കുടിച്ചതിന്റെ ബാക്കി കുടിക്കാനുള്ളതാണെന്നോ ഒരു ട്യൂഷന്‍ മാഷ് .
തനിക്ക് ഒരു രക്ഷാകര്‍ത്താവ് കല്പിച്ച വില കണ്ടില്ലേ
മാഷിന് ദേഷ്യം സഹിച്ചില്ല.
പാലിരുന്ന പാത്രം കാലുകൊണ്ട് ഒറ്റത്തട്ട് ..
പാലിരുന്ന സ്റ്റീല്‍ പാത്രം ഒരു ഫുഡ്‌ബോളുപോലെ വായുവില്‍ പൊങ്ങി ഇറയത്തെ തൂണില്‍ തട്ടി നിലത്തുവീണു.
ആ വീഴ്ചയില്‍ പാത്രം വല്ലാതെ ‘ഞെളങ്ങി “
മണ്‍സൂര്‍ നിലവിളിച്ചു.
“അയ്യോ മാഷേ “
“ എന്താടാ“ മാഷ് ആക്രോശിച്ചു
മണ്‍സൂര്‍ കരഞ്ഞുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു
“ മാഷേ , പാലിന്‍ പാത്രം ഞെളങ്ങി മാഷേ. അതിന് ഉമ്മ വഴക്കുപറയും “
“എന്നെ ഒരു നായെയെപ്പോലെ കണ്ടതും പോരാ; പാത്രം ഒന്ന് ഞെളങ്ങിയതിനും നീ ഗുസ്തിക്കുവരുന്നോ “
മാഷ് സമചിത്തനായി പറഞ്ഞു.
മാഷിന്റെ ദേഷ്യം അല്പം ശമിച്ചെന്നുകരുതിയ മണ്‍സൂര്‍ പറഞ്ഞു.
‘’മാഷേ , ആ പാത്രം ഉമ്മ രാത്രീല് മൂത്രം പാത്ത്‌ണ പാത്രാ . ഇനി ഞെളങ്ങ്യോണ്ട് അതിന് പറ്റില്ല്യാലോ “
എന്ത് , നിന്റെ ഉമ്മ രാത്രിയില്‍ മൂത്രമൊഴിക്കുന്ന പാത്രത്തിലാണെന്നോ എനിക്ക് പാല്‍ തന്നയച്ചിരിക്കുന്നത് ?
മാഷിന് കലി കയറി
ഇപ്രാവശ്യം ഫുഡ്‌ബോളുപോലെ വായുവില്‍ പൊങ്ങിയത് പാത്രമല്ല ; മണ്‍സൂറായിരുന്നു...

പുര നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന പെണ്ണും എന്‍ജിനിയറിംഗ്ഗ്‌ കോഴ്‌സുകഴിഞ്ഞ ആണ്‍കുട്ടിയും ഒരു പോലെയാണ്."........

കോഴ്‌സു കഴിഞ്ഞ്‌(പത്തുനാല്‍പത്തിയഞ്ചു പരീക്ഷകള്‍ എഴുതി പണ്ടാരമടങ്ങി) വീട്ടിന്റെ ഉമ്മറത്തിരുന്നു ഒരു സുലൈമാനി അടിക്കാന്‍ തുടങ്ങുംപോഴായിരിക്കും അയല്‍ വക്കത്തെ നമ്മുടെ അഭ്യുദയകാംക്ഷികള്‍ എത്തുക.

"കോഴ്‌സു കഴിഞ്ഞല്ലേ, ഒ

ന്നും ആയില്ല അല്ലെ?"( കല്യണം കഴിഞ്ഞ രണ്ടാം മാസം മുതല്‍ യുവ മിഥുനങ്ങളോടും ഇവര്‍ ഇതേ ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിക്കാറുണ്ട്‌ എന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട്‌. അവിവാഹിതനായതുകൊണ്ട്‌ ഇതു വരെ ആ ഒരു ചോദ്യം എനിക്കു നേരെ വന്നിട്ടില്ല)
"ഇല്ല പലതും നോക്കുന്നുണ്ട്‌"
ഉടന്‍ വരുന്നു അടുത്ത ചോദ്യം " നിന്റെ കോളെജില്‍ കാമ്പസ്‌ ഇല്ലേ?"
" ഉണ്ടല്ലോ , വളരെ വിശാലമായ കാമ്പസ്‌ ഞങ്ങളുടെ മാത്രം പ്രത്യേകതയാണ് "
" അല്ല, ഞാന്‍ ഉദേശിച്ചത് കുട്ടികളെ കോളേജില്‍ നിന്നും നേരിട്ട്‌ ജോലിക്കെടുക്കുന്ന പണി".
കാമ്പസ്‌ സിലക്ഷന്‍- അതാണു നമ്മുടെ അഭ്യുദയകാംക്ഷി ഉദേശിച്ചത്‌.

"ഉണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷെ, എനിക്കു കിട്ടിയില്ല."

" എന്റെ വല്യപ്പന്റെ അപ്പാപ്പന്റെ മകളുടെ മകനെ കോളെജില്‍ നിന്നു ഒരു അമേരിക്കന്‍ കമ്പനി കൊത്തിക്കൊണ്ടു പോയി. രണ്ടു ലക്ഷമാ അവന്റെ ശമ്പളം." അഭ്യുദയന്‍ എക്സാമ്പിള്‍ എടുത്തു വീശി.

പിന്നെ ഒരു കുത്തും:" ഒരു വിധം കഴിവുള്ളവരൊക്കെ രക്ഷപ്പെടും" നമ്മള്‍ തിരുമണ്ടന്റെ റോള്‍ അഭിനയിക്കുമ്പോള്‍ കൃതാര്‍ഥനായി കക്ഷി അടുത്ത ഇരയെ തേടിയിറങ്ങും.

ബാന്‍ഗ്ലൂരിലും മറ്റും ഇത്രയധികം മലയാളിതൊഴില്‍രഹിതര്‍ താമസിക്കുന്നത്‌ അവിടെയുള്ള ജോലിസാധ്യതയേക്കാള്‍ നാട്ടിലുള്ള ഇത്തരം ഷഡ്‌പദങ്ങളെ പേടിച്ചാണെന്നു തോന്നുന്നു. കോഴിക്കോടിന്നു(എന്‍ജിനിയറിംഗ്‌ കഴിഞ്ഞു) വന്നു വീട്ടില്‍ ഇരിക്കുന്നതിനു പകരം നേരെ ബാന്‍ഗ്ലൂരില്‍ പോകാനാണു സ്വാഭാവികമായും ഞാനും തീരുമാനിച്ചത്‌.
ബാന്‍ഗ്ലൂരില്‍ ചെല്ലേണ്ട താമസമേ ഉള്ളൂ. കമ്പനികള്‍ നേരെ വിളിക്കും. എന്നിട്ടു നല്ലൊരു കാക്കാലനെ കൊണ്ട്‌ മുഖലക്ഷണം നോക്കി നേരെ ജോലിക്കു കയറാന്‍ പറയും. ഇതാണു പൊതുവെ എന്റേയും കൂട്ടുകാരായ എട്ടു പത്തു മഹാന്‍മാരുടെയും ധാരണ. ബാന്‍ഗ്ലുരില്‍ ഒരു പാടു റിക്രൂട്ടിംഗ്‌ കേന്ദ്രങ്ങളുണ്ട്‌. അവിടെയെല്ലം പേരു റജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യണം. പിന്നെ ഗണപതിക്കു തേങ്ങ, ശാസ്താവിനു മാല തുടങ്ങിയവ നേരണം.

എല്ലാം വന്നു മൂന്നു ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ചെയ്തു വെച്ചു. ഇനി പല സ്ഥലങ്ങളില്‍ നിന്നും ഇമെയിലുകള്‍ വരും, കോളുകള്‍ വരും. ജോബ്‌ ഒഫ്ഫെരുകള്‍ തുരുതുരാ വരും. അങ്ങനെ ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി.ദിവസവും ഇമെയില്‍ ചെക്കു ചെയ്തു, 24 മണിക്കൂറും ഫോണ്‍ ഓണ്‍ ചെയ്തു വച്ചു. എന്റെ ഒരു നിലയും വിലയും വച്ചു ഞാന്‍ നാരായണമൂര്‍ത്തിയൊ അസിം പ്രേംജിയൊ നേരിട്ടു വിളിക്കും എന്നു പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.

അവസാനം അതു സംഭവിച്ചു.....ആരും വിളിച്ചില്ല!"

അസിം പ്രേംജി, നാരായണമൂര്‍ത്തി,രത്തന്‍ ടാറ്റ...പവനായി ................!

കൂടെയുള്ള സതീര്‍ത്ഥ്യന്മാരായ ഫവാസ്‌, ഗഫൂര്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ ഈ സത്യം ബുധിപൂര്‍വം നേരത്തെ മനസ്സിലാക്കി ബാന്‍ഗ്ലൂരില്‍ വലപ്പണി(നെറ്റ്‌ വര്‍ക്കിംഗ്‌) പഠിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം അശ്വനികുമാര്‍ വിളിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു ടോണിയെ ഒരു കമ്പനി ഇന്റര്‍വ്യൂവിനായി വിളിച്ചെന്ന്. ആദ്യം ടെസ്റ്റ്‌, പിന്നെ ഇന്റര്‍വ്യൂ .അതുകടന്നാല്‍ നേരെ ജോലി. ഞങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം ടോണിയൊടു ആരാധന തോന്നി( സ്വല്‍പം അസൂയയും).

ഏതായാലും അവന്‍ അവിടെ പോകുമ്പോള്‍ ഞങ്ങളെക്കൂടി വിളിച്ചു. ഇനി അവര്‍ക്ക്‌ മാനവവിഭവശേഷി കുറവുണ്ടെങ്കില്‍ അതു നികത്താന്‍ ഏറനാട്ടില്‍ നിന്നും ആണ്‍കുട്ടികള്‍ ഇനിയുമുണ്ടെന്നുറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചു കൊണ്ട്‌ സഖാവ്‌ ടോണി ജോണിനു ഐക്യദാര്‍ഡ്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു ഞാനും അശ്വനികുമാറും കൂടെപ്പോയി.

അങ്ങനെ ജയനഗര്‍ എന്ന സ്ഥലത്തെ ഒരു രണ്ടു നില ബില്‍ഡിംഗിന്റെ രണ്ടാം നിലയിലുള്ള കമ്പനിയിലേക്ക്‌ ടോണി വലതുകാല്‍ എടുത്തു വച്ചു. റിസപ്ഷനില്‍ ഒരു കുഞ്ചുണ്ണൂലി. ടോണിയുടെ പേരു കണ്ടപ്പോള്‍ അവനൊടു അവള്‍ ചൊദിച്ചു. "ജാതകം കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ടൊ?"
"ഉണ്ട്‌, രണ്ടെണ്ണം വീതം. ഒന്നു കാണിപ്പയ്യൂരും മട്ടൊന്ന് ആറ്റുകാല്‍ സാറും."

ഉടന്‍ വന്നു അടുത്ത ചോദ്യം " വല്ല പ്രവൃത്തി പരിചയവും?"
നെഗറ്റീവ്‌ പറയണ്ടാ എന്നു കരുതി അവന്‍ പറഞ്ഞു" പലര്‍ക്കും അങ്കത്തുണ പോയിട്ടുണ്ട്‌. കന്നിയങ്കം ഇതുവരെ തരായില്ല."

"കുഴപ്പമില്ല. ആദ്യം അഭിരുചി പരീക്ഷ. കാല്‍കഴുകി അകത്തു പോയിരിക്കൂ."(കുഞ്ചുണ്ണൂലി ഇതുവരെ നല്ല മെക്കാളെ ഇംഗ്ലിഷിലാണു സംസാരിക്കുന്നത്‌) ഞങ്ങളെ അവള്‍ ഗൗനിച്ചതേ ഇല്ല. പിന്നെ അതു നമുക്കൊരു പ്രശ്നവുമല്ല. മേല്പുര ഇല്ലാത്തവെര്‍ക്കെന്തു തീപ്പൊരി ?

നേരെ അവളൊടു ഞങ്ങള്‍ പ്രശ്‌നം അവതരിപ്പിച്ചു.

"ഞങ്ങളീ രണ്ടു കാര്‍ക്കോടകന്മാരും അതേ കളരിയില്‍ തന്നെ പഠിച്ചവരാ, ഇതുവരെ കന്നി തരായില്ല. ഞാന്‍ ഒതേനന്‍, ഇത്‌ ആരോമല്‍. ഓതിരം, കടകം,പൂഴിക്കടകന്‍ എല്ലാം പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. അകത്തേക്കു കടക്കാവോ? ഇതാ ജാതകങ്ങള്‍"

കുഞ്ചുണ്ണൂലി ഗൗരവത്തില്‍ പറഞ്ഞു." ജാതകങ്ങള്‍ പരിശൊധിച്ച്‌ അടുത്ത വിദ്യാരംഭത്തില്‍ നോക്കാം. ഇപ്പോള്‍ തല്‍ക്കാലം പുറത്തിരിക്കൂ." ഞങ്ങളുടെ ജാതകങ്ങള്‍ വാങ്ങി അവള്‍ ഒരു ഫയലില്‍ വെച്ചു.

അശ്വനികുമാര്‍ നിരാശനായി എന്റെ മുഖത്തു നോക്കി." കുഞ്ചുണ്ണൂലി ഏതു നാട്ടുകാരിയാ? കണ്ടിട്ട്‌ ബോംബൈകാരി ആണെന്നു തോന്നുന്നു."

പെട്ടെന്നു അകത്തു നിന്ന് ഒരു കോട്ടുധാരി പുറത്തു വന്നു കുഞ്ചുണ്ണൂലിയൊടു സംസാരിക്കന്‍ തുടങ്ങി. അതും തുഞ്ചന്റെ തത്തയെ കൊഞ്ചിച്ച ആ തനി മൊഴിയില്‍." ഇനി ആരു വന്നാലും കടത്തി വിടെണ്ടാ"

കുഞ്ചുണ്ണൂലി "ഇപ്പോള്‍ എത്ര പേരായി?"

" പത്തു മുപ്പതു പേരായി. ഞങ്ങള്‍ പരീക്ഷ തുടങ്ങാന്‍ പോകുകയാണ്‌."

" ലവള്‌ മല്ലു ആണല്ലേ !"അശ്വനി എന്റെ മുഖത്തു ചമ്മിയ ഭാവത്തില്‍ നോക്കി.
"എന്തായാലും പുറത്തു വെയ്റ്റ്‌ ചെയാം."
പുറത്തു അഞ്ചാറു രക്ഷകര്‍ത്താക്കള്‍ ലേബര്‍ റൂമിനുമുമ്പിലെ അതേ മുഖഭാവത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്നു. നാളെ ലോകാവസാനം, ഇന്നു വൈകിട്ട്‌ സുനാമി, ഉച്ചക്കു ഭൂകമ്പം ഇതെല്ലാം മുന്‍കൂടി പ്രവചിച്ച ജോല്‍ത്സ്യനെ പോലെ രക്ഷിതാക്കളുടെ മുഖത്ത്‌ കത്തി, കരി, ഭയാനകം,ഭീഭല്‍സം ..!

അതിലൊരു രക്ഷിതാവിനു സമീപം ടോണിയുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ റോള്‍ ഏറ്റെടുത്ത്‌ ഞങ്ങള്‍ ഇരുന്നു.

"മോള്‍ക്കു ഇപ്പോള്‍ ഒരു ജോലിയുണ്ട്‌. ഇതു നല്ലതാണെങ്കില്‍ നോക്കാം എന്നു കരുതി വന്നതാണ്‌" ആ രക്ഷകര്‍ത്താവു പുളുതുടങ്ങി. അയാളുടെ മുഖത്തെ ടെന്‍ഷന്‍ കണ്ടാല്‍ അറിയാം മകള്‍ക്ക്‌ ഇതു വരെ പണിയൊന്നുമായില്ല എന്നത്‌.

മൂപ്പില്‍സു എന്നോടു ചോദിച്ചു
." ഇന്റര്‍വ്യുവിനു വന്നതാണൊ?"
"ഏയ്‌, എനിക്കു വിപ്രൊവില്‍ ജോലിയുണ്ട്‌. ടോണി നമ്മുടെ പയ്യനാ, അവെന്റെ കൂടെവന്നതാ, പാവം രക്ഷപ്പെടുവാണെകില്‍ രക്ഷപ്പെടട്ടെ." ബഡായിയുടെ കാര്യത്തില്‍ നമ്മുടെ റേഞ്ച്‌ ആ പാവം രക്ഷകര്‍ത്താവിനു അറിയില്ല.

"ഈ കമ്പനി എങ്ങനെയുണ്ട്‌? നല്ല ശമ്പളം ഉണ്ടാവും അല്ലെ? "

സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഈ കമ്പനിയുടെ മറ്റു ഡീറ്റയില്‍സ്‌ ഒന്നും എനിക്കോ ടോണിക്കൊ ആര്‍ക്കും അറിയില്ല. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു" ഉണ്ടാവും"

അപ്പോഴാണു അശ്വനി എനിക്കൊരു ബുദ്ധി പറഞ്ഞു തന്നത്‌. "നമുക്കു നമ്മുടെ കുഞ്ചുണ്ണുലിയോട്‌ ചോദിച്ചാലോ?"

പരിക്ഷക്കിടയില്‍ നിന്നും ടോണിയുടെ മെസ്സേജ്‌ വന്നു.
" പരീക്ഷ കുഴപ്പമില്ല. ഈസിയായിരുന്നു. ഇനി ഇന്റര്‍വ്യൂവിനു സിലക്ടാവുന്നവരുടെ പേരു അരമണിക്കൂറില്‍ ഉള്ളില്‍ അനൗണ്‍സ്‌ ചെയ്യും. "

ഞാന്‍ ഉടനെ കുഞ്ചുണ്ണൂലിയുടെ അടുത്തെത്തി. ഇത്തവണ നല്ല മലയാളത്തില്‍ തന്നെ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു
"ഇങ്ങള്‍ടെ കമ്പനി തുടങ്ങിയിട്ട്‌ എത്ര കാലമായി? എന്താ ഇവിടത്തെ പ്രധാന പരിപാടി?"

സോഫ്റ്റ്വെയര്‍, നെറ്റുവര്‍ക്കിഗ്‌, ഔട്‌ സോഴ്‌സിംഗ്‌ "ഇങ്ങളൊരു വലിയ സംഭവമാണല്ലേ. അല്ല, ഇപ്പൊ ഈ പണികിട്ടിയാല്‍ മാസം എന്ത് കിട്ടും"

"ഇതു ഒരു സ്ട്രാറ്റജിക്‌ ജോബ്‌ പ്രിപറേഷന്‍ പ്രോഗ്രാം ആണ്‌. അപോയിന്റ്‌മന്റ്‌ ലെറ്റര്‍ കിട്ടിയാല്‍ പിന്നെ മൂന്നു മാസം ഇന്റെന്‍സിവ്‌ ട്രയിനിംഗ്‌. "

"ശമ്പളം?"
"ആദ്യം നിങ്ങള്‍ 25000 രൂപ സെക്യൂരിട്ടി തരണം. ട്രയിനിംഗ്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ ജോലികിട്ടിയാല്‍ അടുത്ത 25000 രൂപ തരണം"

ഞാനും അശ്വനിയും ഒന്നിച്ചു ഞെട്ടി" അപ്പൊ ഇത്‌ ജോലിക്കുള്ള ഇന്റര്‍വ്യു അല്ലെ?"

"എയ്‌! ഇത്‌ ജോബ്‌ ട്രയിനിംഗ്‌ പ്രോഗ്രാം ആണ്‌" ഞങ്ങളുടെ സ്ഥാപനത്തില്‍ ചേരാനുള്ളാ അസുലഭ നിമിഷമാണ്‌"

"ജോലി ഉറപ്പാണോ?"

" അതു കഴിവുപൊലിരിക്കും"

എന്നാലും എന്റെ കുഞ്ചുണ്ണൂലീ.........................!

ടോണിയുടെ മേസ്സേജ്‌ വന്നു:" ഇന്റര്‍വ്യു ഉടന്‍ തുടങ്ങും"

തിരിച്ചു മേസ്സേജ്‌ " തോമാസുട്ടി വിട്ടോടാ"

ടോണി അപകടം മണത്തു പുറത്തു വന്നു. കുഞ്ചുണ്ണൂലി ഇടപെട്ടു" ഇന്റര്‍വ്യൂ കഴിഞ്ഞോ?"

ടോണി " ഇല്ല. ഒന്ന് ഒന്നിനു പോകണം"

പുറത്തു വന്ന ടോണിയോട്‌ ഒറ്റ ശ്വാസത്തില്‍ സംഭവം വിവരിച്ചു. പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ മെല്ലെ കോമ്പൗണ്ട്‌ വിട്ട്‌ പുറത്തു വന്നു. ഒറ്റ ഓട്ടത്തിനു ജയനഗര്‍ വിട്ടു"

ബസ്‌ സ്റ്റാന്റില്‍ എത്തിയപ്പോഴെക്കും ടോണിക്ക്‌ കുഞ്ചുണ്ണൂലിയുടെ കോള്‍ വന്നു.
" താങ്കളെ ഇന്റര്‍വ്യൂ കൂടാതെ തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു കൂടാതെ പരീക്ഷയിലുള്ള മിടുക്ക്‌ കണക്കിലെടുത്ത്‌ 10% ഡിസ്‌കൗണ്ടും മലയാളിയായതിനാല്‍ 5% "ഇത്രയും പറഞ്ഞത്‌ നല്ല പച്ച മലയാളത്തില്‍. മല്ലുവിന്റെ ഒരു ബുദ്ധിയേ!

ടോണി പറഞ്ഞു" അമ്മാവന്റെ അനുഗ്രഹം വാങ്ങിക്കണം. കളരിയില്‍ വിളക്കു വക്കണം .അച്‌ഛന്റേം ഗുരുകാരണവന്മാരുറെയും ഷാപ്പിലെ നാണുവെട്ടന്റെയും അനുഗ്രഹം വാങ്ങി ബംഗ്ലൂര്‍ പുഴ നീന്തിക്കടന്നു ഞാന്‍ വരും. "

കുഞ്ചുണ്ണൂലി " അറപ്പുര വാതില്‍ തുറന്നു ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കും"

എപിലോഗ്‌: ബാംഗ്ലൂര്‍ മലയാളികളെക്കുറിച്ച്‌ പണ്ട്‌ നര്‍മ്മഭൂമിയില്‍ വന്ന ഒരു ഫലിതം ഇവിടെ ചേര്‍ക്കമെന്നു കരുതി.ബാഗ്ലൂരില്‍ എത്തിയ ഒരു കൂട്ടം നാടകക്കാര്‍ വഴിയരിയാതെ ബസ്സ്റ്റാന്റില്‍ നിന്നു കറങ്ങുകയായ്‌രിരുന്നു. അതിലൊരാള്‍ അറിയാവുന്ന കന്നഡചേര്‍ത്ത്‌ ആദ്യം കണ്ട ചെറുപ്പക്കാരനോടു ചോദിച്ചു. " ഇല്ലി ബസ്‌ ശിവാജി നഗര്‍ ഹോഗ്‌താ(ഈ ബസ്‌ ശിവാജി നഗറില്‍ പോകുമോ?)" ചെറുപ്പക്കാരന്റെ മറുപടി."ഹോഗുമായിരിക്കും.

പരിഭവം മാത്രം ചൊല്ലിടാം ഞാന്‍
നീ പിണങ്ങാതിരിക്കുമെങ്കില്‍ ....

എന്‍ സ്നേഹം മുഴുവന്‍ നല്കിടാം
നീ കൂടെ ഉണ്ടെങ്കില്‍ ....

നിന്‍ ഗാനം മാത്രം പാടിടാം
നീ എന്‍ ചാരത്തു വന്നിരുന്നെങ്കില്‍ ....

ഈ പൂവു ഞാന്‍ നല്കിടാം
നീ വാടാതെ സൂക്ഷിക്കുമെങ്കില്‍ ....

ആ വഴിയില്‍ ഞാന്‍ നിന്നിടാം
നീ മാത്രം വരുമെങ്കില്‍  ....

ഈ മഴ ഞാന്‍ നനഞ്ഞീടാം
നീ മാത്രം അരികത്തു വന്നെങ്കില്‍ ‍....

മൃദു ചുംബനം ഞാന്‍  നല്കിടാം
നീ പുഞ്ചിരിക്കുമെങ്കില്‍ ....

ഈ ജന്മം മുഴുവന്‍ കൂട്ടുനില്‍ക്കാം
നീ എന്റെ സ്വന്തമാകുമെങ്കില്‍ ‍....

ചിലപ്പോള്‍ അങ്ങനെയാണ് അത്.
...ചിലര്‍ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് എവിടെ
നിന്ന്,
...എപ്പോള്‍ എന്നറിയാതെ കടന്നു വരുന്നു. അതില്‍ ആരൊക്കെയോ
...ഒരു

മാത്ര നിന്ന് കടന്നു പോകുന്നു ഹൃദയത്തില്‍ ഒരു കൈയ്യൊപ്പിട്ട ശേഷം.
...നാം
ഒരിക്കലും ഒരേ പോലെ ആവുന്നില്ല.
...ചില കഥകള്‍ പോലെ വ്യക്തമായ
തുടക്കമോ, ഒടുക്കമോ ഇല്ലാതെ.
...അടുത്തത് എന്ത് എന്ന് അറിയാനാവാതെ.
...ജീവിതം
പലപ്പോഴും ഒരു തിരിച്ചറിവാണ്.
...ഒരു നിമിഷത്തെ ഏറ്റവും
മനോഹരമാക്കുന്നതും അതു തന്നെ.
...ചില സൌഹൃദങ്ങള്‍ ദൂരമോ, നിറമോ,
...ഒന്നും
അറിയാതെ സമാന്തരങ്ങളില്‍, സമാനതകളില്‍ ഒത്തു ചേരുന്നു.
...അന്യോന്യം
നിശബ്ദമായി സംസാരിക്കുന്നു...
"ദൂരെയാണെങ്കിലും നീ ഇന്നും എന്റെ
ഓര്‍മകളില്‍ തെളിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു ....
നിന്റെ സൌഹൃദം എനിക്ക്‌ വളരെ
വിലപ്പെട്ടതാണു ....
ഓര്‍മയില്‍ ഇന്നും നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ആ
സൌഹൃദത്തിനു മുന്‍പില്‍ ....സമർപ്പിക്കുന്നു ഹ്രുദയപൂർവം